در گذشته، جراحی بینیهای گوشتی (Thick-Skinned Rhinoplasty) با برداشتن و تراشیدن بیش از حد بافت و غضروفها همراه بود که در گذر زمان منجر به افتادگی نوک بینی (Tip Ptosis)، اسکار زیرپوستی و پهنتر شدن آن میشد. بر اساس شواهد نوین جراحی پلاستیک، رویکرد استاندارد در بینیهای گوشتی، «استحکامبخشی ساختاری» (Structural Rhinoplasty) است. از آنجا که پوست ضخیم وزن زیادی دارد، جراح با استفاده از پیوندهای غضروفی مستحکم (مانند Columellar Strut یا Septal Extension Graft) چارچوبی قوی میسازد تا پوست به خوبی روی اسکلت جدید منقبض شده و نوک بینی برجستگی، ظرافت و پایداری مادامالعمر پیدا کند